پيامبر صلى الله عليه و آله به سبب علاقه و محبّتى كه به مردم مدينه داشت و به جهت بزرگداشت آنان و عطوفت و رحمت به خردسالانشان ، در حق ايشان دعا كرد و فرمود : بار خدايا ! بركت ده در ثمرات ما و بركت ده به شهر ما و بركت ده در صاع ما و بركت ده در مُدّ ما . و نيز روايت شده كه نوبرانه‌اى به نزد او آوردند . فرمود : بار خدايا ! بركت ده به شهر ما و به محصولات ما و به مدّ ما و به صاع ما . بركت بر بركت . سپس آن را به خردترين كسى كه در حضورش بود ، عطا نمود . پيامبر صلى الله عليه و آله ديگران را از آزار كردن اهل مدينه يا تعرض به آنان بر حذر داشت و فرمود : هيچ كس بر مردم مدينه كيدى روا نمىدارد مگر آن كه خود ذوب و نابود شود ؛ آن سان كه نمك در آب ذوب و نابود مىشود . آن حضرت مردم را به مردن در مدينه ترغيب مىكرد ، تا مستوجب شفاعت او گردند و او بدان گواهى دهد و در ميان نخستين گروهى كه محشور مىشوند با او محشور شوند . و اين از امتيازات مجاوران در مدينه است . همچنين سفارش كرد كه هركس امور مسلمانان و امور مدينه را بر